17/2/11

Ο Καργάκος, η Παναγία η Φανερωμένη, ο Καβάφης, και "θεός σχωρέστον"

Ήταν Δεκέμβριος του 2009 όταν στη γειτονιά μου είδα σε κάποιες κολώνες κολημένη μια πρόσκληση που έλεγε ότι ο γνωστός συγγραφέας Σαράντος Καργάκος θα παρουσιάσει στις 16 του μηνός, το νέο βιβλίο του για τον Καβάφη «στην πλατεία της Φανερωμένης στον Χολαργό – Ιερός ναός». Μόλις έφτασε η μέρα, γύρω στις 7, ανηφόρισα για την πλατεία. Υπόθεσα ότι η παρουσίαση θα γινόταν σε ένα γνωστό βιβλιοπωλείο πάνω στην πλατεία, γι’ αυτό δεν αναφέρονταν οδός και αριθμός.
Φτάνω στο βιβλιοπωλείο, μπαίνω μέσα, ψυχή. Μόνο ο υπάλληλος.

- Συγνώμη, γνωρίζετε μήπως που γίνεται η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Καργάκου γιατί η ανακοίνωση λέει στην πλατεία, χωρίς συγκεκριμένη διεύθυνση.

- Ναι απέναντι γίνεται, στην πλατεία.

Από μικρός έπαιρνα τα εύκολα για δύσκολα και το αντίθετο. Αυτό φαινόταν εύκολο αλλά εγώ δεν ξέρω γιατί το πήρα βουνό.

- Τι εννοείτε κύριε στην πλατεία; Στην πλατεία δεν υπάρχει άλλο βιβλιοπωλείο εκτός από το δικό σας, αλλά ούτε και κάποιος χώρος που να μπορεί να γίνει παρουσίαση βιβλίου.

- Κύριε δεν σας είπα “γύρω από την πλατεία”, σας είπα “στην πλατεία”.

Άρχισα να θυμώνω. Όχι τόσο με τον άνθρωπο, όσο με αδυναμία μου να καταλάβω τι διάολο ήταν στην πλατεία – εκτός από την εκκλησία – που μπορούσε να γίνει παρουσίαση βιβλίου για τον Καβάφη.

- Κύριε μένω χρόνια στη γειτονιά και στην πλατεία ένα πράγμα υπάρχει, ο ναός της Φανερωμένης.

- Εκεί γίνεται κύριε η παρουσίαση, στο υπόγειο του Ιερού ναού.

- Πούυυυυυυυυυυυυυυυυ; (έτσι ακριβώς μου βγήκε)

……………………


Φτάνω στην εκκλησία, κατεβαίνω τα σκαλιά και αντικρίζω τον απόλυτο σουρεαλισμό. Κάτω από την εικόνα του Χριστού ο Καργάκος διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο του, χωρίς δεύτερο ομιλητή, χωρίς συντονιστή (τι να τον κάνει), πίσω του μια τηλεόραση, και καμιά 25αρία άτομα (όχι παραπάνω) εκ των όποιων δυο-τρεις κυρίες καλοντυμένες, καμιά δεκαριά 60ρηδες και όλοι οι υπόλοιποι ηλικιωμένοι, με ύφος κατανυκτικό, λες και μόλις είχαν βγει από τον εσπερινό.

Παρένθεση. Σέβομαι τα θρησκευτικά πιστεύω του καθενός, αλλά βρε αδερφέ, μαυροφορεμένη γιαγιά με μαντήλι στο κεφάλι και σταυρό στο στήθος… πάει πολύ για φαν του Καβάφη. Τέλος πάντων.

Κάθομαι και στήνω αυτί. Σε μια αποστροφή του λόγου του, ως σχόλιο σε κάποια παρατήρηση, δεν θυμάμαι ακριβώς την αφορμή. Θυμάμαι όμως ότι εκεί ακριβώς ο Σαράντος Καργάκος "τάσπασε", που λέει η γλώσσα των εφήβων. Ή αλλιώς "έδωσε ρέστα", ή "τα πήρε όλα και ‘φυγε" ή "ζωγράφισε" ή "μεγάλε ποιος είσαι;". Τέλος πάντων, όλα αυτά και άλλα τόσα:

«Ας συγχωρέσει ο Θεός τον Καβάφη για τις αμαρτίες που διέπραξε».
Σαράντος Καργάκος, 16/12/2009

1 σχόλιο:

Nyx είπε...

Χαχαχα.. ο καθένας κουβαλάει το δικό του φορτίο από αμαρτίες, αυτό λέω εγώ...