14/12/11

Ε ψιτ...

                                                                              
Ε ψιτ φλώρε, λίγα με τις πουτάνες και την ψυχή τους. Αν από τις γυναίκες που είχες οι μισές σε άφησαν και οι άλλες μισές προτίμησαν το γείτονα, πριν το αντριλίκι σου τις απαξιώσει χυδαία, κάνε αυτά: α) τίναξε το κορμί σου να φύγουν τα πούπουλα. β) σταμάτα να μιλάς συνέχεια για την "τίμια και σεμνή μαμά μου", και γ) αν σου περισσεύει δύναμη στα χέρια πάρε νερό κι αλεύρι και φτιάξε ζύμη.
Η γυναίκα, μου έλεγε κάποτε ένα ασπρομάλλικο αλάνι, δεν θέλει κόκορα, ούτε μαμάκια. Και κυρίως…
το σώμα της δεν είναι για ζύμωμα.
Αυτά.

10/12/11

Ανθρωπισμός.

Μπορώ να σε αγνοήσω τόσο πολύ, που μέχρι κι εσύ κάποια στιγμή θα αμφισβητήσεις την ύπαρξή σου.
 Μεγαλύτερος ανθρωπισμός απ' αυτόν δεν υπάρχει.