23/3/13

Αμ δεν πήγαν από τούρκικο σπαθί.

Έτη 1812-15-16.
Από τη μία είναι η φατρία του Σωτηράκη Λόντου (Αχαϊκό κόμμα), προεστού της Βοστίτσας. Κοντά του είναι ο Ζαΐμης από τα Καλάβρυτα, ο Σισίνης από τη Γαστούνη, ο Παπαφωτόπουλος από την Αρκαδία, ο Κοπανίτσας από το Μυστρά και ο Καραμάνος από τον Πραστό Κυνουρίας. 
Από την άλλη είναι η φατρία του Γιάννη Δεληγιάννη (κόμμα της Καρύταινας) από τα Λαγκάδια. Κοντά του είναι ο Χαραλάμπης από τα Καλάβρυτα, ο Κανακάρης από την Πάτρα, ο Παπαλέξης από την Ανδρίτσαινα, ο Κουγιάς από την Τρίπολη και ο Νοταράς από την Κόρινθο.
Η φατρία του Δεληγιάννη κατηγόρησε στους Τούρκους τον Σωτηράκη Λόντο. Όταν πήγε στην Τρίπολη για να αποδείξει την αθωότητά του καθώς ανέβαινε τα σκαλιά του τούρκου πασά, στο τρίτο (σκαλί), έπεσε το κεφάλι του χάμω «χωρίς να εννοήσει τον θάνατόν του».
Αλλά ο καιρός είχε γυρίσματα. Το 1815 άλλαξε ο πασάς. Ο γιος του δολοφονημένου, ο Ανδρέας Λόντος, τον πήρε με το μέρος του. 
Πήγε λοιπόν στον τούρκο και κατηγόρησε τον Δεληγιάννη. Λίγο αργότερα οι τούρκοι αποκεφάλισαν το Δεληγιάννη, άρρωστο στο κρεβάτι του. Το κεφάλι του κρεμάστηκε έξω από το σαράι στην Τριπολιτσά. 
Οι Δεληγιανναίοι μάλιστα κράτησαν σαν οικογενειακό κειμήλιο τα σημάδια από το αίμα στον τοίχο. «Βλέπεις το αίμα του πατρός μας; Ζητεί εκδίκησιν» είπαν λίγα χρόνια αργότερα στον Παπαφλέσσα. Λέγεται μάλιστα ότι σε αυτό το δωμάτιο και επί του αίματος όρκιζε η οικογένεια τα νέα μέλη της Φιλικής.
Οι δύο οικογένειες, μετά την Επανάσταση, καμάρωναν και είχαν να το λένε ότι οι άνθρωποί τους πήγαν από τούρκικο σπαθί !!! 
Αμ δεν πήγαν από τούρκικο σπαθί. Από το μίσος και τη διχόνοια πήγαν.

(Στις φωτογραφίες, οι γιοι των δολοφονημένων. Αριστερά ο Ανδρέας Λόντος. Μετά την απελευθέρωση παραγκωνίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια, γι' αυτό και πρωτοστάτησε στα αντικαποδιστριακά κινήματα. Χρεοκοπημένος και παραμελημένος, αυτοκτόνησε το 1845. Δεξιά ο Κανέλλος Δεληγιάννης. Αντιφατική και αυτός προσωπικότητα. Έγραψε και απομνημονεύματα γεμάτα οργή και μίσος επί δικαίων και αδίκων. Πέθανε γέρος 82 χρονών, γεμάτος χολή για τους περισσότερους αγωνιστές (βλ. Κολοκοτρώνη). Ωστόσο και οι δύο πρόσφεραν στον Αγώνα).

Δεν υπάρχουν σχόλια: