30/6/13

Αφήστε τους να μιλάνε.

Είναι ωραίο οι άνθρωποι να λένε πράγματα. Να μιλάνε, δηλαδή, να βγάζουν τα εσώψυχά τους. Να λέει ό,τι θέλει ο Βορίδης, να λέει ό,τι θέλει ο Γεωργιάδης, να λέει ό,τι θέλει ο Πάγκαλος, ο Κουτσούμπας και ο Μιχαλολιάκος.
Και είναι ωραίο όχι μόνο να λένε ό,τι θέλουν αυτοί, αλλά και οι άλλοι που σπεύδουν να τους διορθώσουν, να τους επιτεθούν, να τους απαξιώσουν. 

Ενθαρρύνετε τους ανθρώπους να μιλήσουν, να πουν σοφίες ή ανοησίες, ή ακόμα και να εκτοξεύσουν απειλές. Όταν οι άνθρωποι είναι ανοιχτά βιβλία (αυτό έχει σημασία) η δημοκρατία δεν κινδυνεύει. Τίποτα δεν κινδυνεύει. 
Όπως ακριβώς και σε μια φαμελιά. Όταν σύζυγοι, γονείς και παιδιά μιλάνε, διαφωνούν, συμφωνούν, συγκρούονται, ομονοούν… και πάλι απ’ την αρχή, το δίχτυ προστασίας που απλώνεται μπροστά τους είναι αυτό: 
Η αποκάλυψη των ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ.

Η ιστορία δεν γέμισε αίμα και δάκρυα από λόγια που ειπώθηκαν καθαρά και ξάστερα. Αλλά από λόγια και σκέψεις που δεν εκτονώθηκαν την ώρα που έπρεπε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: