14/10/13

Το Κέντρο, ως αξία, είναι ακρότητα.

Όλες οι δυνάμεις ισορροπούν στο Κέντρο. Το κέντρο είναι το ελάχιστο εκείνο δυνατό σημείο όπου δεν πέφτεις ούτε από δεξιά ούτε από αριστερά. Δεν πέφτεις.

Το κέντρο έχει ως αφετηρία τη φυσική οδηγία. Στη φύση, παρότι κυριαρχούν ακραία φαινόμενα με τάσεις καταστροφής (το λιοντάρι «θέλει» να αφανίσει το ελάφι), η συνέχειά της οφείλεται στο σημείο που συναντώνται και αλληλοεξουδετερώνονται οι αντίρροπες δυνάμεις (θα γεννηθούν λίγα λιοντάρια και πολλά ελάφια). Αποτέλεσμα: ισορροπία.

Το κέντρο είναι στάση ζωής. Ούτε πολύ ούτε λίγο. Το κέντρο πολεμάει τόσο την υπερβολή όσο και την έλλειψη. Τον κορεσμό και την πείνα. Αναζητά τη μετριοφροσύνη, τη μεσότητα δηλαδή μεταξύ της αλαζονείας και της μικροπρέπειας. Το θάρρος, μεταξύ του θράσους και της δειλίας. Το κέντρο είναι λογική. (Ξεχασμένος Αριστοτέλης!)

Το κέντρο είναι κατάκτηση. Είναι αδιάκοπος αγώνας να βρεις εκείνο το σημείο που γαληνεύει η εντροπία των άκρων, που ακυρώνει την επίθεση των άκρων.

Το κέντρο δεν είναι στατικό, είναι δυναμικό. Επαναπροσδιορίζεται συνεχώς, καθώς νέα δεδομένα απειλούν την ισορροπία που πετυχαίνει μια δεδομένη στιγμή. Το κέντρο είναι η μήτρα της πολιτικής. Αναιρεί και αναιρείται σε μια αέναη προσπάθεια να κατακτήσει συνθήκες κοινωνικής ομαλότητας, ευημερίας του πολίτη και ισχυρού κράτους. Το κέντρο είναι ριζοσπαστικό. 
Το κέντρο δεν απορρίπτει τις δυναμικές της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς. Τις συνθέτει. Όταν δεν τα καταφέρνει αφήνει πίσω ταμπέλες άνευ περιεχομένου: «κεντροδεξιά» - «κεντροαριστερά».

Το κέντρο δεν είναι δόγμα, δεν βολεύεται σε μόνιμες συνταγές, δεν έχει αμετακίνητες θέσεις. 
Μία είναι η θέση του: Ο αγώνας να κρατηθεί στο Κέντρο. 
Και αυτό ως αξία είναι ακρότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: