7/10/13

«Το φως των αστεριών χρειάζεται χρόνο»

Κάποτε πρέπει να θεσπιστεί νόμος. Τα μνημεία, τα αγάλματα, οι ονοματοδοσίες δρόμων, και κάθε λογής τιμές προσώπων στο δημόσιο χώρο, να πραγματοποιούνται αρκετά χρόνια μετά το θάνατό τους. Τουλάχιστον 15. 
Δεν μπορεί να πεθαίνεις σήμερα και σε ένα μήνα να έχεις άγαλμα και όνομα σε πλατεία. Το σκεπτικό είναι ότι ο βίος των ανθρώπων, οι πράξεις τους δηλαδή, οι επιλογές, τα έργα τους και ενίοτε ο "ηρωικός" θάνατός τους, χρειάζονται χρόνο για να αποτιμηθούν νηφάλια και αντικειμενικά (όσο γίνεται). 
Αυτός που σήμερα αξιολογείται ως σημαντικός, σε δέκα χρόνια μπορεί να έχει ξεθωριάσει. Και το αντίστροφο. Αυτός που περνάει απαρατήρητος σήμερα, δύναται να επιστρέψει κάποτε στη μνήμη των ανθρώπων με τεράστια δυναμική. Πάμπολλα τα παραδείγματα.
Για σκεφτείτε το.

«Ετούτη η πελώρια πράξη βρίσκεται καθ’ οδόν. Ταξιδεύει. Δε χτύπησε ακόμη στ’ αυτιά των ανθρώπων. Χρειάζεται χρόνο η αστραπή και η βροντή. Το φως των αστεριών χρειάζεται χρόνο. Οι πράξεις των ανθρώπων χρειάζουνται χρόνο από τότε που γίνανε, ως τότε που θα φτάσουν στα αυτιά και στα μάτια τους.» Φρίντριχ Νίτσε - "Η χαρούμενη επιστήμη" (μτφ: Δ.Λιαντίνης)

Δεν υπάρχουν σχόλια: