14/11/13

Έτσι τιμάει κανείς τις εξεγέρσεις και τις επαναστάσεις.

Καμία κυβέρνηση και κανένας υπουργός Παιδείας δεν έχει τιμήσει την επέτειο του Πολυτεχνείου έτσι όπως της πρέπει. Να αποφασίσει δηλαδή εκείνη τη μέρα να ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ με νόμο (ναι, με νόμο) τις κομματικές νεολαίες στα πανεπιστήμια.

Και περισσότερο ΨΩΜΙ θα περίσσευε (από άχρηστες επιδοτήσεις και χρήματα που πάνε στο βρόντο - πανό αφίσες φυλλάδια κα).

Και καλύτερη ΠΑΙΔΕΙΑ θα είχαμε (στα αμφιθέατρα θα μάθαιναν γράμματα οι φοιτητές, θα ήταν χώρος γνώσης και αναζήτησης, και όχι αρένα επίλυσης κομματικών διαφορών – απειλές κατά καθηγητών, χαβαλές και τραπεζάκια με πολιτικά μανιφέστα).

Και η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ θα αποκτούσε πραγματικό νόημα (πόσο ελεύθερος σήμερα είναι ένας φοιτητής να αφιερωθεί απερίσπαστος στην επιστήμη του; Τι σόι ελευθερία είναι ο κανιβαλισμός της εκπαιδευτικής διαδικασίας;)

Έτσι τιμάει κανείς τις εξεγέρσεις και τις επαναστάσεις. Τους αγώνες και το αίμα των αγωνιστών. Παίρνεις την ουσία ενός Αγώνα, που έγινε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, και την μεταπλάθεις. Την προσαρμόζεις στις προκλήσεις και τα προβλήματα του παρόντος. Γιατί εκείνος ο πρώτος Αγώνας έγινε για να ΑΛΛΑΞΟΥΝ τα πράγματα. Πόσο τον τιμάς όταν θέλεις να παραμείνουν όλα ΙΔΙΑ;

Δεν υπάρχουν σχόλια: