7/1/14

Θέλει να ληστέψει τράπεζα.

- Πες ότι ο κόσμος έμενε ακίνητος για μια μέρα, σταματούσε ο χρόνος, αλλά εσύ θα μπορούσες να συνεχίσεις να σκέφτεσαι να κινείσαι να μιλάς. Τι θα έκανες σε αυτή τη μέρα γνωρίζοντας ότι κανείς δεν θα ήξερε μετά ότι το έκανες εσύ; 
- Νομίζω ότι θα έκανα κάποια ληστεία σε τράπεζα. Η φαντασίωσή μου είναι να πάω και να σηκώσω μερικά εκατομμύρια ευρώ για να μη χρειαστεί να ξαναδουλέψω για το υπόλοιπο της ζωής μου, και απλά να περνάμε γαμάτα εγώ και ο Τάσος. (Αύγουστος Κορτώ, συγγραφέας)

Όταν ο Μήτσος ο νταλικιέρης σκέφτεται και απαντά έτσι είναι παρακμίας, χυδαίος, λαϊκάτζα, άξεστος, αμόρφωτος, απαίδευτος, μια απ’ τα ίδια, μαλάκας. 
Όταν ο συγγραφέας σκέφτεται και απαντάει έτσι είναι εύστροφος, ευρηματικός, ανατρεπτικός, προχωρημένος, τρέντυ, ουάου!

Συμπέρασμα: το πρόβλημα το έχουμε ΕΜΕΙΣ που μένουμε άναυδοι και εκστασιασμένοι από τέτοιες απαντήσεις, ή στην καλύτερη προσπερνάμε με ένα "ντάξει μωρέ...". Όχι ο συγγραφέας. 
Κάπως έτσι ορίζεται η παρακμή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: